عزا یا عذاب.

by

ابتدا این که من یک فرد غیر مذهبی هستم که با مذهب خیلی مشکل ندارم .در واقع مذهب را هم مانند دیگر آزادیهای انسان یک امر شخصی میدانم و انتظارم این است که دین و مذهب باید به انتخاب شخص و یک امر خصوصی تلقی گردد.

هرسال که به ماه محرم میرسیم وضعیت شهر تهران عوض میشود.شهری که بزور پلیس و قانون هم به نظم و انظباط تن در نمی دهد به یکباره تبدیل میشود به یک شهر بی قانون. اگر بخواهیم بیطرف قضاوت کنیم در واقع مذهب آخرین امری است که در این دوماه به آن پرداخته میشود. هیئات مذهبی بدون برنامه و بی هماهنگی در مسیرهائی که در مواقع عادی هم ترافیک سختی دارد بحرکت در آمده و بر راهبندانهای وحشتتناک تهران در واقع تحمیل میگردند.

من واقعا سر نمی آورم که چرا اشخاص معتقد به مذهب  که میتوانند از این فرصت کمال استفاده را ببرند بدون برنامه و بی اینکه هیچ نتیجه ی حاصل شود در این مدت زمان دوماهه بی دریغ  هزینه میکنند .

آیا بهتر نیست که بجای این همه هزینه های بی مورد از فبیل تغذیه عزاداران و تهیه مکانهای نامناسب بوسیله برزنت و چادر بیایند در مساجد جمع شوند و به سخنانی که البته شایسته است سخنانی در مورد فرهنگ و موضوعات روزباشد و البته موضوعات مذهبی گوش دهند و مراسم عزاداری را برپا کنند و سپس هرکه رود خانه خود و در این بین هزینه های گزاف را خرج نیازمندان نمایند.

آیا سیر شدن شکم های سیرو هزینه های گزاف  مشکلی را از مشکلات جامعه ما حل خواهد نمود آیا شایسته تر نیست که این هزینه ها مصروف نیازمندان و ایتام  گردد. آیا سالخوردگانی که در کهریزک بسختی روزگار میگذرانند محتاج تر نیستند به این همه ریخت و پاش آیا بهتر نیست که در این دوماه نیازمندانتی را که مستحق کمک هستند شناسائی و مشکلاتشات حل شود, واقعا برپائی یک مراسم شام بیشتر ثواب دارد یا رسیدگی به معضل بیکاری و یا تهیه جهازیه برای دختران دم بختی که خانواده هایشان مشکلات مالی دارند.

و از طرفی ظاهرا در این مدت دیگر ما ملت به هیچ قانونی هم وفادار نمیمانیم شبها ما ملت دبگر نه چراغ قرمز را می بینیم و نه تابلوهای ورود ممنوع بچشم مان  می آیند.

و در کل در طول این دوماه آنچه که کمتر یاد میشود حسین ابن علی امام سوم شیعیان است   البته مرتبا فقط نامش را بر زبان می آورند و بس و برای همین تمامی برنامه های کشور از قبیل کلاس و درس و اداره و کارخانه تعطیل میگردد و مراسمی برپا میشود که مطمئنا نه با راه امام حسین منطبق است و نه با منش ایشان .

آیا شایسته تر نیست که در این دوماه  بجای این همه فرصت سوزی در دانشکاه ها و مدارس و کلاسهای درس روزانه بیاد امام حسین   ساعتی بیشتر درس خوانده شود و در محل های کار یک ساعت بیشتر کار انجام شود.

نمیدانم

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: