من اصلا اهل فوتبال نیستم و معمولا اگر موقعیت مناسب باشد به فوتبال برزیل علاقه دارم که نگاه کنم.
ولی امشب نیمه دوم بازی امارت و ایران را موبمو نگاه کردم و تمام بازی را دنبال کردم و با اینکه در نیمه دوم هیچ گلی رد و بدل نشد ولی بواسطه گل اول ایران که در دقایق ابتدای نیمه اول زده شده بود کمی با ناراحتی و کمی با نگرانی بازی را دنبال کردم .
در واقع 45 + 5 دقیقه تمام این من بودم که بدنبال توپ از این سوی زمین به آن سوی زمین میرفتم و می آمدم .
50 دقیقه تمام حرص خوردم و خوشحالی کردم .حساسیتی که این روزها با اعراب داریم این مسابقه فوتبال را برای من بسیار حیاتی کرده بود.
وقتی که داور سوت پایان رو زد انگار دنیا را بمن داده بودند . مدتها بود که این طور از زندگی لذت نبرده بودم . مدتها بود که از خوردن یک لیوان چای داغ و بعدش هم دود کردن یک سیگار این طور لذت نبرده بودم.
واقعا برو بچه های تیم ملی گل کاشتند . واقعا برای ما ملت ایران این پیروزی لازم بود.
همین جا دست و پای یک یکشون رو میبوسم.
واقعا بچه های گلمون گل کاشتند .
برچسبها: Uncategorized, فوتبال, فوتبال حیثیتی, باخت, برد, تیم ملی فوتبال, تیم امارات
